Mandy's Blog

Mijn gezaag, geklaag, ergenissen en blijde gebeurtenissen.. Wees welkom!

Als de man van huis is.. 28 mei 2010

Filed under: huisjeweltevree,Lukas,Uncategorized — meindhi @ 7:13 pm

danst de zoon.. Of hoe u het dan ook wil betittelen.

Voor de zevenhonderdachtentwintigste keer is manlief weer naar een van de vele schoolactiviteiten. Ik haat het! Niet alleen omdat het minstens een keer per maand is, nee hoor. Vooral omdat zoonlief dit aanvoelt en besluit om het krengetje uit te hangen. Vandaag is dat echter niet het geval. Zoonlief was geweldig zoet als altijd. Ik leg hem op bed en je ziet hem kijken van “hey! Dees zal er gene zijn zenne” Traditie wil namelijk dat mama zoonlief in bad steekt en dat papa zoonlief een fles geeft en op de trein naar dromeland zet!

Moedig leg ik zoonlief half slapend in bed, hij begint te wenen zodra ik een stap van het bed wijk. Ik zet moedig door en vertrek richting woonkamer. Na een kwartier gespannen afwachten en brabbelverhalen aan te horen, besluit ik een kijkje te nemen. Zoonlief ligt nog steeds te zeuren en begint harder te wenen omdat hij mij ziet. Ik neem hem uit het bedje, troost hem en geef hem het overschotje van zijn flesje. Hij valt in slaap!! Inwendig doe ik nu een wave. Te vroeg, want zoonlief huilt weer zodra ik een stap van het bed wijk. Nogmaals zet ik moedig door en wandel naar de woonkamer. Enkel Marlboro kan me nu nog helpen! Ja ik ben gespannen en hoe.. Ben ik nu een slechte moeder omdat ik wil dat het vlot ga en ik ook rust wil na een lange dag werken en kind entertainen? Bon terug naar de nachtmerrie.. Ik haal zoonlief nogmaals uit zen bed, troost hem en geef hem het allerlaatste van zijn flesje. Hij draait zoetjes zijn hoofdje weg en begint te knorren. -Lukas snurkt vreselijk FYI- Op de moment dat ik er nog maar aan denk om hem in zijn bedje te leggen komt mij een straal tegenmoet! Een roze straal weliswaar.. Eigenlijk waren het drie stralen maar bon ik wijd hier niet over uit.

Een volle minuut later zien zoonlief en ik alletwee roze! Van kop tot teen, ik vloek binnensmonds maar troost zoonlief zoals het hoort. Zoon gaat in bad, mama spoelt zich snel af en ik doe zoonlief pyjama twee van de avond aan. Als een plichtbewuste moeder begin ik moedig te kuisen, beddekken te verschonen, kamers te verluchten etc. Nu komt het zwaarste van allemaal.. Zoonlief slaapt natuurlijk nog steeds niet integendeel na het bad is hij energieker dan ooit. Het liefst van al bel ik manlief nu op en vraag hem om onmiddelijk naar huis te komen. Natuurlijk gaat dit niet want leerkrachten kunnen nu eenmaal -blijkbaar- niet zomaar vetrekken wanneer ze dit willen/moeten. Bovendien ben ik voor de zoveelste keer mijn gsm kwijt! Ondertussen heb ik zoonlief nog vier keer op bed gelegd. Hij ligt nog steeds te huilen. Ik wacht geduldig af, geef hem zo meteen wat water want iets anders durf ik niet meer uit te geven, uit angst dat mijn haar mogelijk nog krokanter word.

Wish me luck.. Baby mama komt eraan!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s